“Baliw? Anak ng Malas …”

( photo Credit: Fotosearch.com)

 

( photo Credit: Fotosearch)

“Baliw? Anak ng malas …”

“Baliw….Hindi ako baliw..” “Dugo? Bakit may dugo ang kamay ko?” sunod-sunod kung naitanong sa sarili ko….Pulis? Bakit may mga pulis na nakapaligid sa akin? Baliw? Hindi ako baliw.. Pero bago n’yo ako husgahan, pakinggan n’yo muna ang kuwento ng buhay ko.

Ako nga pala si Johanna. Tatlo kaming magkakapatid. Si kuya ako at si Bunso. Mayaman kami dati, pero ngayon ay mahirap pa kami sa daga. Ang inay ay may sakit samantalang ang aking Itay ay labas pasok lang sa aming bahay. Isang pamilyang magulo. Si Kuya na isang palamunin ng inay, ay addict at lasenggo. At si bunso na hindi ko alam kung ano, tulala palagi dahil ginahasa ng walanghiya kong tatay. Iskwater kami kung tawagin.

Maraming pera si Itay pero ni minsan ay hindi niya kami binigyan ng magandang dahilan para umangat sa buhay. Wala sa kukote ng Itay ang pag-aralin kami. Kaya heto ako, isang hamak na katulong na nauwi sa isang bangungot ang buhay ko.

Naalala ko pa palagi ang Inay dati. Magkasama kaming naglalaba at namamalantsa dati para lang may pang matrikula ang walanghiya kong kuya. Bakit ganito ang buhay naming pamilya? Ang gulo ang hirap. Napag isip-isip ko din; bakit ginahasa ni Itay si Bunso? Ganun na ba talaga kasaklap ang buhay sa amin? Kailangan ko ba talagang isakripisyo ang buhay ko para lang maitaguyod nang maayos ang buhay namin?

Mayaman daw kami dati, diba? Pero bakit ngayon kasumpa-sumpa ang pamilyang mayroon ako? Bakit may Kuya akong matatawag, pero kahit kailan ay hindi naging kuya sa amin ni bunso? May tatay nga kaming maituturing pero bakit ang pagkakaroon ng isang Tatay na mayroon kami ay kasumpa-sumpa? Bakit pinarusahan si Inay ng isang sakit na kung tawagin nila ay Brain Cancer? Ganun na ba talaga kasaklap ang buhay mayroon ako?

“Baliw, anak ng malas.”

Yan ang palagi kong naririnig mula sa mga taong nakakilala sa akin.Nagsimula ito isang gabi, noong galing ako sa aming kapitbahay gawa ng pamamalantsa para magkaroon ng pambili ng bigas at gamot ni Inay. Umuwi si Itay na may kasamang babae. Tinanong siya ni Inay noon, “Sino na naman ba ang kasama mo?” tinig iyon ni inay kasabay ng pag-ubo niya. Ngunit hindi siya sinagot ng Itay.

Tuloy-tuloy si Itay sa pagpasok kasama ang isang babae. Tinanong ulit siya ni Inay ngunit kitang-kita ko ang ginawa ng aking Itay sa inay. Sinampal, Sinipa at tinadyakan ni Itay si Inay, hanggang sa mawalan ng malay si Inay bago iniwan ng aking Itay. N

ilapitan ko si Inay. Dumudugo ang ilong ni Inay, niyugyog ko siya, pero hindi sumagot ang kawawa kong nanay. Tila tumigil ang aking mundo nang maramdaman kong  hindi na humihinga si Inay.Wala akong maisip. Hindi ko alam ang gagawin ko. Iniwan ko si Inay at pumunta ako sa kusina. Sa kusina, Dinig ng aking tainga ang pagtatawanan ng dalawa.  Dali-dali kong nilapitan ang pinto at lakas loob kong sinipa ito at walang sabi- sabing sinaksak ko nang sinaksak  ang aking ama. Kita ng aking dalawang mata ang pagkagulat ng babae. Nagmakaawa ito, pero isa, dalawa, tatlo at marami pang beses ko silang sinaksak nang sinaksak hanggang sa mawalan sila ng buhay.

“Dugo? Bakit may dugo ang kamay ko?” sunod na sunod kung natanong sa sarili ko….Hindi ko sinadyang napatay sila. Kasalanan bang patayin sila? Kasalanan bang patayin ang kagaya nila na walang ginawa kundi bigyan ng sakit sa puso ang inay?  Pulis?  Bakit may pulis na nakapaligid sa akin? Bakit nila ako hinuhuli? Di ba hindi ko kasalanang pinatay ko sila?

Huli na nang maalala ko ang nangyari. Napahalakhak ako nang wala sa oras, Umiiyak din ako nang maalala ko ang inay. Ang aking kawawang inay.

Sagutin n’yo ako?  Kasalanan bang patayin ang kagaya nila? Kasalanan bang ilagay ang batas sa aking kamay? Baliw bang matatawag ang patayin sila? Sagutin n’yo ako bago n’yo ako husgahan at tawaging BALIW…

About Jhacque

I'm just an ordinary girl who walks with faith, a trying hard writer, a wanderer who lust for an adventurous travel and crave for peaceful places. I write to impress not but to express my feelings .... Like you, I laugh , I cry, I get hurt too.... ... Isang babaeng madaling tumawa,at humanga sa mga magagandang tanawin, Mabait daw ako pero luko-luko,saksakan ng kakulitan,,Isip bata kung minsan. Marunong tumawa at marunong ding ngumiti pero may temper na matindi.
Do NOT follow this link or you will be banned from the site!