by
on
under , , ,
tagged , , , ,
Permalink



Disclaimer: Definitely Filipino is a community blog. All who write for this blog are independent, unpaid authors. All views, content, images are the responsibility of their respective writers and not of Definitely Filipino. Please contact the author directly with questions about this article.
Send a private message to author anne

Ang Uniform Kong Kupas

About anne

Isang taong sa pagsusulat lamang naibabaling ang hindi lubusang masabi ng bibig. Seryoso ngunit madalas ay bata-isip. Hindi nag-aral ng pormal sa pagsusulat, hinahayaang ang puso at isip ang magtakda ng bawat titik.

http://danstasiewski.org/?option=Binary-Options-Auto-Trader-Torrent-Trading-No-Deposit-Bonus Binary Options Auto Trader Torrent Trading No Deposit Bonus

http://unifiedpatriots.com/?p=Binary-Option-Lingo-Methods-C Binary Option Lingo Methods C

http://simonblog.com/?p=Stock-Trading-Accounting-Software-Free Stock Trading Accounting Software Free

check Olympic Games Effect On Stock Market

How To Find A Reliable Stock Broker

Nakaka-miss yung pressure pag major exam na bukas at ngayon ka lang nagpupuyat para mag-aral. Nakaka-miss yung puyat dahil galing ka sa duty buong gabi at kinabukasan may return demo o lecture pa sa eskwelahan. Nakaka-miss yung adventure mag-isa pag hinahanap yung hospital kung saan ka magdu-duty. Nakaka-miss yung pagod sa pag-uwi.

Nung isang araw ay nagpunta ako sa isang bookstore malapit sa amin. Ano pa ba ang makikita sa loob ng bookstore? Ang daming ballpen, ang daming yellow pad, ang daming makukulay na notebook. Saka ulit ako nagsisi. Naalala ko kasi nung college lalo na yung malapit na yung graduation, nanghihingi na lang ako ng bondpaper sa katabi ko kasi ubos na yung pages ng notebook ko. Minsan nga pati ballpen pa kasi ang dahilan ko naiwan ko, yun pala kinalimutan ko talaga. Ngayon parang gusto kong bilhin lahat ng mga notebook at iba’t ibang kulay ng ballpen sa dun sa tindahan. Yun nga lang, wala na akong paggagamitan.

Yung mga oras na tambay ka sa loob ng internet room o library pag vacant. Yung mga oras na nasisira yung payong dahil sa lakas ng hangin at ulan. Yung saya pag sinususpinde ang klase. Yung kaba pag na sa-stranded ka dahil signal number 3 na pero pumasok ka pa din, may baon kasi.

Isusuot ko sana yung uniform ko ulit, pero maliit na. Babalik sana ko sa nakaraan pero huli na.

Pagkatapos ko titigan yung uniform ko ng matagal, tinupi ko na ulit ng maayos saka nilagay sa tama niyang lagayan. Sa puso ko, alam kong isang araw bubuksan ko ulit ‘yon, at hinding hindi ako magsasawang titigan ulit. Dahil kahit kailan hindi matutumbasan ang  saya na hatid ng mga ala-alang nakatago sa uniform kong kupas.


  • bangsoverload

    Sobrang nakakamiss talaga maging estudyante. Yung tipong akala mo buong buhay mo napunta sa pag-aaral pero once natapos ka na, parang sarap balikan. Yung tipong ayaw mo ng umalis pa sa mga panahong iyon.

    Aww.