A time foe change (Photo credit: wakeup-world)

A time foe change (Photo credit: wakeup-world)

Naririnig niyo ba ang hinaing ng kabataan ngayon ng ating bayang Pilipinas?

Ang Ama ko ay druglord.
Bayarang babae naman si Ina.
Kapwa pusher si Ate’t Bunso.
Si Lolo at Lola naman ay lider ng sindikato.
Ang aking Tito ay ang presidente ng bansa at ang kanyang mga sangay, ang aking iba pang mga kamag-anak ang nag-aagawan sa pwestong numero uno sa pagkakurakot.

Ako? Sino ako?

Ako ay ang Kabataang Pilipino. Produkto ng mga tiwaling magulang. Lumaking kapiling ang mga tiwaling kapatid. Natuto sa pariwarang buhay ng aking lolo’t lola. Ganito na ba ang pamilyang Pilipino? Pamilyang buhay sa kamalian, mga lintang lider na sinisipsip ang buhay ng bayan. Mga kabataang nagtatyaga sa katas ng kanilang gawi. Mga katas ng lason na pumapatay sa ating pag-iisip.

Ngunit ako rin ay produkto ng mga ninunong lumaban para sa ating inang Pilipinas. Mga ninunong tama ang landas na tinahak. Landas na ating kinatatayuan sa ngayon. Kanilang pinaghirapan, atin na lang bang pababayaan?

Kabataang Pilipino. Tayo ang pagbabago

Ako, ikaw, tayo, mga kamagaral ko ay si Kabataang Pilipino. Mananahimik na lang ba tayo? Hindi ba’t tayo ang pagbabago? Ang pagbabago ay walang bibig para magsalita, ngunit tayong kabataan ay nagtataglay ng higit pa dito, hindi lamang ang bibig ngunit pati na rin ang boses para isabuhay ito. Pati rin mga kamay upang maisulat at maibahagi ang ispirito ng pagbabago. Ngunit isang tanong mga tagapakinig ko, nasa inyo bang mga sarili ang lakas ng loob para magbago?

Ako ay tulad nyo rin. Ako ay Kabataang Pilipino. At ako ay naniniwala na

Kung ano ang siyang tibay ng mga maling pundasyon at sandigan, ay siya na ring anay na kakain ng kahoy ng kamalayan.”

Naniniwala ako sa pagbabago.