Ang Istorya Ng Babaeng Nimpo Maniac
May nakilala ako’ng isang babae sa kalye ng Pasay pangalan ay Raquel. Hindi ko na babanggitin pa ang apelyido n’ya dahil sa sensitibo ang istorya ng kanyang buhay.
Sa unang tingin ko palang kay Raquel humanga na agad ako sa kanya kasi kahit bilad ang katawan niya sa init ng araw ay mababakas mo pa rin sa kanyang mukha ang ganda. 5’5″ ang taas ni Raquel, balingkinitan ang katawan at curly ang buhok niya na medyo blonde; matangos ang ilong niya at siya ay maputi.
Tinanong niya ako kung saan ako nakatira; sabi ko sa Dasmariñas Cavite. Sabi niya, doon din ako nakatira malapit sa DLSU o DeLasalle University. Sabi ko oo! alam ko yon .
Dahil doon ay napahaba ang kwentuhan namin, nagutom tuloy ako. Inalok ko siyang kumain sa isang carinderia, sumama siya. Marami ang kumakain sa carinderia pag pasok namin; mga jeepney driver, trycicle driver, tindero at tindera sa kalye.
Nagtaka lang ako pag-upo namin; halos lahat sila ay nakatingin sa akin at kay Raquel. May narinig akong bumulong na ‘bagong customer.‘ Sa una, akala ko yung tinutukoy na customer ay yung pagdating namin para kumain.
May narinig na naman ulit akong nagsalita ng ‘libre lang yan, mukhang trip ni Raquel’, sabay tawanan. Tumingin ako kay Raquel nang may pagtatanong. Subalit ni kurap o galaw man lang ng katawan ay hindi ko nakitaan si Raquel; parang alam niya lahat ang sinasabi ng mga tao.
Hindi ko na pinansin yon, umorder na ako ng pagkain para makakain na kami. Pagkatapos naming kumain lumabas na kami sa carinderia, ngunit habol tingin pa rin sa amin ang mga tao sa carinderia, habang nagbubulungan at nagtatawanan.
Nagpaalam na ako kay Raquel, sabi ko, uuwi na ako.
Sabi niya sa akin, ‘saan ka uuwi?’
Sabi ko sa Dasma. Sabi niya, ‘puwede ba akong sumama sa ‘yo? Punta lang ako sa lugar namin.’
‘Oo ba, yun lang pala ‘ sagot ko naman.
Sumakay kami ng bus biyaheng Trece to Indang. Habang nakasakay kami sa bus, hindi pa rin mawala sa isip ko sino ba itong babae na ito at bakit ganoon na lang ang tingin sa amin kanina ng mga tao?/ Muli ay tinitigan ko si Raquel, normal naman siya; simple. Anong meron siya? Baka may sakit na nakahahawa itong si Raquel; yon kaagad ang pumasok sa isip ko, pero hindi hindi iyon ang narinig ko kanina.
Ang narinig ko ay ‘customer at libre.’ Doon unti-unting nabuo ang inisip ko kanina pa. Napakamot tuloy ako sa ulo ko kahit hindi makati. Hina ko talaga mag-isip. Ibig sabihin, pokpok si Raquel; yun kaagad ang nabanggit ko. Pokpok kasi naging common term na sa ating mga Pilipino ang salitang pokpok para idescribe ang isang bayarang babae o mahilig sa sex.
Sa wakas, sa mahabahabang biyahe na halos isang oras at kalahati dahil sa dami ng mall na dinaanan, nakarating din kami sa Sentro ng Siyudad ng Dasmariñas. Bumaba na kami ni Raquel. Sumakay kami ng jeep papuntang LaSalle, tutal sa DBB-C ako, si Raquel ay DBB-F. May nakasabay ako na kapitbahay namin; asar ako doon kasi masyadong tsismosa. Kaya imbes na tumabi ako kay Raquel, sa kabilang upuan ako umupo magkaharapan kami ni Raquel. Nagbayad ako, sabi ko “Ma, bayad, dalawa.”
Napatingin tuloy yung kapitbahay namin; hinahanap siguro kung sino yung kasama ko. Wala naman siyang nakita. Biniro ako, ‘bayad na ako, hijo.’
Sabi ko ay hindi; may kasama po ako.
Sabi niya, ‘sino?’ Sabay turo ko kay Raquel.
Nanlaki agad ang mata ng kapitbahay namin; parang may panghuhusga kaagad sa akin. Sabay sagot ng kapitbahay namin, ‘kasama mo pala si Raquel.’
Nagulat ako at kilala niya si Raquel. Tahimik lang si Raquel at hindi kumikibo. Umandar na ang jeep na sinaksakyan namin, mga 20 minutes lang, nasa LaSalle na kami. Pumara na si Raquel sa tapat ng 7 eleven, hindi man lang nagpasalamat o kahit lingon man lang sa akin.
Sabi ko, okay lang. Kinausap ako ulit ng kapitbahay namin at tinanong ako kung saan ko daw nakilala si Raquel. Sabi ko, sa Pasay, sa isang tindahan. Nalaman ko kasi na taga-Dasma rin pala siya. Nakisabay sa akin kasi wala daw siyang pamasahe papunta dito sa atin.
‘Yun lang ba?‘ muling tanong ng kapitbahay ko. ‘Wala ba siyang inalok sa ‘yo?’
Nagtaka tuloy ako. Sabi ko, wala po.
Sabay irap at tingin na may panghuhusga, ‘buti naman, hijo,’ sabi niya. ‘Ingat ka doon, baka may sakit na yon.’
Nagtaka lalo ako kung bakit siya nagkapagsalita nang ganoon sa tao. Kilala niya nang lubusan si Raquel? Thru my curiousity, kinabukasan ay nagtanong-tanong ako sa mga tambay sa amin kung may kakilala silang Raquel. Nakahanap naman ako. Kilala niya talaga si Raquel, pati address ng bahay at mga magulang, naging asawa at ilan ang anak ni Raquel.
Doon na ako nagsimulang magtanong sa kanya, kung bakit naging palaboy si Raquel, saka bakit naging Pokpok si Raquel. Sabi ng tropa kong tambay, ‘hindi naman talaga palaboy at pokpok si Raquel. Sa katunayan, galing siya sa mayamang pamilya. kung makikita mo yung dating pinakamataas na bahay sa tapat ng LaSalle, doon siya nakatira. Nag-aral din siya sa LaSalle. Maganda daw talaga si Raquel noon, mahinhin kumilos, parang Maria Clara ang dating. Nag- balak pa nga daw mag-audition si Raquel sa ‘That’s Entertainment’ ni kuya Germs, kaso hindi na natuloy kasi may nangyaring hindi maganda kay Raquel. Na-rape si Raquel sa isang bakanteng lote, anim na lalake daw ang gumahasa sa kanya.’
Iyon ang pagkakakuwento sa akin ng tropa ko. Nagtanong ulit ako, ‘eh bakit naging palaboy si Raquel? at naging pokpok?‘
Sagot ng tropa ko, ‘Hindi yata nakayanan ni Raquel yung nangyari sa kanya, kaya bumigay yung katinuan niya, saka akala ng mga magulang ni Raquel, ok na siya o naka recover na sa nangyari sa kanya. Halos isang buwan nga daw hindi kumain yun at hindi makausap, pero pagkalipas ng isang buwan, bumalik yung dating Raquel. Akala nila, ok na si Raquel. Nagkamali pala sila; parang nasiraan ng ulo si Raquel kasi mula noon, nagsasalita na nang mag-isa saka dura ng dura kahit saan. Saka malimit magyaya ng sex, maski magulang niya, niyaya niya. Mula noon, hindi na siya pinalabas ng bahay.
Kinulong na lang siya, pero mahirap awatin si Raquel. Minsan, sinasaktan ni Raquel yung sarili niya; minsan tumatalon sa gate para makatakas lang at makipag- sex kung kani-kanino. May napangasawa pa nga yon, tinanggap siya ng lalake kahit na nasa ganoon siyang kalagayan. Kaso hindi rin nagtagal kasi pinaghiwalay din sila. Kasi hindi matanggap ng magulang ng lalake na may tama sa utak yung na napangasawa ng anak nila. Kaya mula noon, mas lalong lumala yung sakit niya na pagkahilig sa sex. Ano ba english doon?
Sabi ko, ‘Nimpo Maniac yata yung pag sinumpong ng sex kahit kanino na lang nagpapagamit.’
Yun ba english non?, sabi ng tropa ko. Saka, pare, halos lahat yata ng tambay doon sa kanila, natikman na si Raquel. Minsan, pinapagamit pa ng drug’s o tinuturukan para mas maging wild sa sex. Grabe dinanas noon, p’re.
Tinanong ako ng tropa ko, bakit nga pala, p’re, naging intresado ka kay Raquel ? Balita dito sa atin kasabay mo daw yon noong isang araw sa jeep.
Napamura tuloy ako, anak ng pitong kuba! Bilis talaga ng mga NBI ( NATIONAL BARANGAY INVESTIGATION) yun yung tawag ko sa mga tsismosa sa amin.
Biniro tuloy ako ng tropa ko, p’re, baka nadale mo rin si Raquel. Balita ko flawless daw yon, kahit ganoon.
Nabatukan ko tuloy yung tropa ko, sabay bigay ng 5 pesos para pangrent ng computer. Mahilig kasi yon sa online games kahit na manong na.
Pag-uwi ko sa amin at nahiga ako, naisip ko na grabe pala yung dinanas ni Raquel. Alam kaya iyon ng mga tao sa carinderia sa Pasay, ang istorya ni Raquel at kung pagtawanan nila ay ganoon na lang. Baka pag nalaman nila, hindi na sila makatawa at mapahiya sila sa sarili nila dahil pumatol sila sa isang taong nasira ang pag-iisip dahil sa mga demonyong tao.
Grabe ang tao; mas masahol pa sa hayop. Buti pa ang hayop, inaamoy ang pagkain bago kainin, samantalang ‘yong mga tao na nagpasasa sa katawan ni Raquel, hindi man lang nag-isip kung bakit ganoon si Raquel? at yung mga tao na nagsabi kay Raquel na baliw! Mas baliw sila! Kasi hindi nila alam kung ano ang pinagdaanang hirap ni Raquel sa kamay ng mga rapist.
Yung mga tao na pinagtsitsismisan ang buhay ni Raquel at nagsasabing hindi na gagaling yang si Raquel, habambuhay na lang ‘yang mapapaasawa kung kani- kanino. Sila talaga itong may mga malalang sakit sa pag-iisip na ang tanging gamot lamang ay ang paglagot sa kanilang mga hininga. Ang mga taong nagsabi kay Raquel na baka may Aids or may nakahahawang sakit. Sila talaga itong may totoong sakit na nakahahawa dahil ang bulok na pag-iisip kailan man ay hindi pa natuklasan ang gamot kaya patuloy ang pagkalat nito sa lipunan.
Ang nagsabi kay Raquel na wala nang pag-asang bumalik pa sa dating buhay niya si Raquel, parang sinabi na rin nilang WALA TAYONG DIYOS.
author: ip-yon
p.e./mj
©Copyright 2012, Filipino | Definitely Filipino™. All rights reserved. Copying of any article from this website without the permission from Definitely Filipino or the author is prohibited. DISCLAIMER: All articles are opinions of their respective authors and not necessarily of the site owner or Definitely Filipino.





on
Is this story true? Coincidence lang ba na may kilala akong kapangalan, same plot, same places, though not sure sa history niya.
pamilya lang tlaga dapat ang gumawa ng aksyon..dpat binuhos nla lahat ng kanilang mka2ya…hndi nla naisip kahihiyan rin nla yung nangyari kay raqel.,myaman nman sila ba’t nla ibuhos kay raqel.,gwin nla lahat.,para naman wlang msabi ung mga tao na di mabuti.,pero tingin q? Maba2go yan si raqel.,tingon nyo ano? Maniwala kau sah hndi ang dalhin xa sa pangin0on at bigyan xa ng pag-asa sa buhay.,walang imposible talaga d0n! 101%! pero napakaganda ng blog..22ong pangya2ri man o hindi ung blog as long as napu2l0tan ng aral ok na un!
may pagasa pang bumabalik pa ang dating raquel sa cebu meron din akung ganoon , ipina rehab at ginagamot sya yon magaling na sya hanggang ngayon ta naging mabuting ina sya sa mga anak nya ngayon
Tulungan nyo po sana ako may panic dis order po ako/depresyon. Hirap na po ako
sir subukan mo po ang medical marijuana. .it will help you promise. . .
Nakaka awa nman si raquel dahil sa kagahaman ng mga tao sa tawag ng laman may nasira silang isang buhay.At ang nakaka inis pa ay ang mga taong nka paligis sa kanya na nag te – take advantage sa “sakit ” o kahinaan ni raquel..nalulungkot lang ako sana nag more effort pa ang magulang niya pra sya ay maipagamot…at sa mga taong mapang husga sana lang wla kyong bahid ni isang dumi sa mukha nyo.I really hate people who judge individuals just as easy like that.
Matagal ko ng nabasa ito at ngayon lang ako nagkaroon ng pagkakataong mag-comment. Shinare ko pa ata sa wall ko to
Nakakalungkot na karamihan sa atin eh nakikita lang ang istorya sa ibabaw at hindi na inaalam ang tunay na dahilan. Nakakaawa ang mga nagiging biktima ng panghuhusga nila pero para sa akin, mas naaawa ako sa kanila. Bakit? Kasi nagkaroon sila ng sakit na walang lunas at siguro ikakamatay na lang nila ang sakit na ito. Tsk. Tsk.
Thanks Liaza Abad sa pagbasa ng Istorya ng Babaeng Nimpo Maniac..salamt din sa pag share nito…God Bless!
Guys tulungan natin sa Raquel, I’m Sure gagaling pa sya..nakaka awa naman. sana eh share natin to sa mga social network..
totoo po andming masasamang tao ngayon kesa mabubuti…mga mapang husga kala mo malilinis na tao..nagklat sila at patuloy na dumarami kahit anong gender,kaya lang masmalupit ang lalaking tsimoso may dagdag kung magtsismis.lalaki ba talaga itong mga tsismoso na mga ito? Ingat sa mga taong lumalapit at nakikpag kaibigan sila,di mo alam bukas naka HEADLINE ang buhay mo lugar ninyo.Tnx sa blog ..very nice and may learned lesson.Keep it up IPYON!!
thanks…NANTE sa pagbasa ng article ko: kagaya nga ng sinabi ko sa blogs ko, ang mga taong may matatabil na dila ay paglagot lamang sa kanilang hininga ang makakagamot ng kanilang sakit…
keep it coming dude..andaming magagaling na bloggers dito sa DF..it inspires and motivates budding bloggers or bloggers who are in shadows (like me) to make their own blogs..
Thanks SInag..pwede ko bang mabasa ang mga sinulat mo blogger karin pala thanks!…
hehe..nahihiya kc ako kya ala akong guts na mgpost..meron lang akong sariling site..chaka puro short lang ung mga ginagawa ko..pro cge, san ko pedeng i-send?
[email protected] ..
Sinag…ako rin dati mayroong sariling site, pampersonal lang parang diary. Pa-comment-comment lang dito sa DF pero talagang avid readers nila ako. Maraming magagaling dito at hindi ko inaasahang mapabilang ako sa mga bloggers dito.
Now, I challenge you also, to try to submit blogs sa DF at maging kabilang ka sa amin nina Ip-yon. Di bale na maiiksi pero nandun ang sense nang isang blog o story.
One of these days, sana mabasa ko rin ang iyong mga blogs…Sinag?
nabasa ko na Dhors ang ilang article ni Sinag kaya nga sabi ko sa kanya mag post din sa DF dahil magaganda rin ang kanyang gawa.
Thanks ip-yon and dhors..lemme just gather some guts muna..d p ko ganon k-confident kc..:) salamat sa inyo..:)
pwd mabasa ung mga articles nyu? hehe … napadaan lang ako ! nagbabasa rin ako, pero hindi gumagawa…
Matagal ko nang nabasa tong blog na to kaso ngayon ko lang nabasa yung mga comments. Gusto ko lang i-challenge yung ng-comment (Raquel) ng di kanais-nais sa pinaghirapan na gawin na blog ni ip-yon. I challenge you to make an article as good as this. (NOTE: I’m not a good writer or blogger but at least I know what a good blog is) Then, post it in this very site, let’s see how deep you are or how good you are. I will be able to read it anyway because I read blogs in this site regularly.
Thanks SINAG sa pagbabasa ng article ko at ng mga comment sa article ko…kakaiba kang readers bilib ako sayo , masipag kang mag basa. Hanngagng may katulad mong readers marami ang maiinspired na mag sulat at patuloy akong magsusulat dahil sa inyo..
hmmm….i like the way you challenged Raquel
hehe..nakakairita lang ung mga pinoy na magalilng mgkomento ng wlang ka-kwenta-kwenta sa pinaghirapan ng iba..nananalaytay pa din ang crab mentality..at least, give respect to the bloggers and the blogs..di ito copy and paste lang, pinagtuunan ng oras, pagod, talino’t pagsisikap na makabuo ng isang mgandang kuwento..
nakaka’touch naman nG estorya.. anG galing ng gumawa nitong article, keep it uP:
Tagalog Translator
salamat Eljen Palomar sa pagbabasa. mas nagpapasalamat ako sa inyong mga readers na magaling kumilatis ng isang article ng blogger kayo ang magaling at matatalinong mambabasa..kung walang mga katulad ninyong readers wala ring lilitaw na isang article na maganda. kaya lamang nagiging maganda ang isang bagay dahil sa nakukuha nitong mga papuri sa mga tao..maraming salamat uli sayo…
nice ip-yon,keep it up,, sana my m22han ang mga readers,,very nice article..
thanks..Jhessie sa pag babasa.
very nice article..keep it up..God Bless!!!!
I feel pity for her…. kawawa
naman….Ito lang ang masasabi
q….NAPAKATANGA NG MAGULANG NIya PATI LAHAT
NG PAMILYA NIya….KUNG
totoo man ito…… Mali
pinabayaan nila yung anak
nila….. na pagala gala….. Pero ito
lang ang sasabihin ko….GOOD STORY, PITY IT’S NOT TRUE
why? Sino kayang magulang
na mayaman na rape ang
anak , tapos pababayaan
lang….do u think..pababaya
an nila un…..THE STORY IS Real Fake….. maganda mag tahi ng
kwento… THUMBS UP!! ang
galing mong gumawa ng
kwento… nakaka bagabag..ng
damdamin especially to
GURLS… nice
Thanks! Rosemarie sa pag-babasa at na appreciate mo na magaling ako na gumawa ng kuwento..pls try to read some of my article..Thanks again..!!!
Hi ip-yon, this is such a tragic story of Racquel. I only have some inquiries about her condition. Can I contact you? My facebook account is [email protected], or you can give me yours. Thanks. And I really do hope she’s well now.
Para sa tanong ni Bernie Lou Lopez:Kung Hindi ba nabigyan ng hustisya yung nangyari sa babae? Hindi nabigyan ng hustisya kasi yung mga nang rape sa kanya ay mga dayo lamang sa Cavite. Nagtratrabaho lamang bilang constraction worker sa isang ginagawang school building sa LaSalle.
nakakalungkot ang kwentong ‘to..nasusuklam talaga ako sa mga taong mapanghusga at lalong-lalo na sa mga rapist..anong klaseng lipunan na nga ba meron ang mundo..
Nice article, but when I get to read the description about the author…medyo naguluhan ako ng konti. I don’t mean to offend, but…it would be good if we learn when to use an apostrophe (‘). You know, plural form vs. possessive form…
peace^^V
(i’m not that good in grammar too)
Kaya nga nix naguluhan din ako ngayon ko lang napuna thanks sa comment about may description..:)
By the way..nice article author..appreciate it.keep writing.
By the way nakalimutan kong magpasalamat kay raquel dahil na apreciate niya na magaling akong gumawa ng kwento kahit tinira niya ako sa comment niya. Thanks Raquel!
Sa nagsabi na bakit hindi ko tinulungan yong babae? Kasi hindi pa naman ko talaga kilala si Raquel nag kataon lang na parehas kami ng lugar saka that time matino ang pag iisip nya hindi mo aakalain na may sakit siya. Kaya ko lang nalaman na ganon siya diba nabanggit ko naman na nagtanong tanong lang ako about sa istorya ng buhay ni raquel. Dahil sa totoo humanga talaga ako sa ganda nya kahit na bilad siya sa init ng araw. Maski sino naman kapag humanga sa isang tao inaalam ang background ng hinahangaan niya.
meron din akong nakilalang ganito at the age of 12 narape din sya, at 13 bihasa na din sya dahil hindi nya napipigilan ang sarili nya,paglumalabas sya at nakakainom naghuhubad sya at naglalakad sa kalsada at naghahanap ng lalaki, nakakaawa tingnan dahil kahit pigilan nag uumalpas, minsan kinuha ko sya at dinala sa bahay dahil akala ko matutulungan ko sya, ngunit talagang di ata mapipigilan ang ganitong sakit, di naman ako mayaman para maipagamot sya. nakakaawa ang mga ganitong kabataan…di man nila ginusto ang kanilang kinasasadlakan, ngunit ang lipunan ang naging dahilan para mas mapasama pa lalo ang kanilang kalagayan.
Jessa marami na talagang cases na ganito after na maabuso o marape nauuwi sa sakit na nimpomaniac.Dahil may napanood din akong isang documentary ng isang boldstar hindi ko na sasabihin yung title baka hanapin pa sa Qaipo after niyang marape hinanap hanap n niya ang sex. Pero naisip niya na nakahiligan na rin niya ang sex kaya nag Audition siya sa isang film production kung saan puro sex film ang ginagawa. Dinanas din niya ang depression sa buhay pero hindi sya nagpatalo kaya nga pumasok na lang siyang bilang actress sa ibat ibang sex film hindi ko masasabi kong naging positibo o negatibo ba ang decision nya sa kanya positibo yon.pero sa ating mga pilipino na masyadong konserbatibo sasabihin nating negatibo
seeesss…if i know..natikman mo din xa..hahaha..magaling ka lng gumawa nang estorya…masarap ba talaga ka mo? hahaha.. wag mo na i deny! Behira na sa lalaki yang pinagsasabi mo..haha.. pwera na lng kung ika’y tsubanis? hahahaha
Peace!
Raquel kung nabasa mo yung blog’s kaunting oras lang halos ang nging pagsasama nila ng lalake saka kung ikaw matinong lalake hindi ka papatol sa mga bayarang babae o maski libre pa yan. kung may takot ka sa “STD” at nahihiyang pumunta sa hospital para para mag pa check up sa nakuha ,mong sakit dahil sa sex talagang hindi mo magagawa yan common sense lang, ako takot talaga ako sa STD lalo na sa AID’s. kaya kung sinasabi mo na halos ng ang lalake eh nakikipag sex na lang kong kani kaninong babae. isipin mo na lang yung Father mo yung mga kapatid mong lalake pwera na lang kung walang kang TATAY AT MGA KAPATID ibig kong sabihin singaw ka lang kaya ganyan ang pananaw mo sa mga lalake! peace:) Raquel sorry kung kapangalan mo yung babae sa blog’s sorry talaga nagkataon lang..
I agree. Hindi lahat ng lalake, sabik at gahaman sa sex.Madami paring lalake na mataas ang respeto sa babae regardless ng social status..And dont dare judge the author and do not attack him personally. Though I do not judge you as well (Racquel) since hindi ko din naman alam ang pinagdaanan o karanasan mo, sana lang maging open minded ka. Hindi lahat ng paniniwala mo ay universal.
@Raquel, hindi lahat ng lalaki gahaman sa sex gaya ng mga lalaking nakilala mo. PEACE! pero masyado kasing mapanghusga ang comment mo as if kilala mo ang author mg personal..No evidence pwede kang makasuhan..don’t judge..it is just a blog.. hindi lahat ng blog ay hango sa tunay na buhay ng may akda..use your common sense Raquel.
Thanks Aumeeindubai tama ka sabi nga hindi lahat ng storya totoo kaya huwag ka munang mag husga. siguro si Raquel kasam rin siya sa mga tao na batik sa lipunan gaya ng sinabi ko sa blog’s na may bulok na pag iisip na kailan man ay hindi napapagaling ng ano mang gamot at lalong kumakalat sa ating lipunan
Hello, ip-yon! She learned her lesson…hayaan n’yo na… basta, hanga sa stories na may lessong dala sa blogging. Looking forward to more makabuluhang stories from you! Kudos, ip-yon! ^__^
Salamat MOMMYJOYCE! hayaan nyo palagi na ako ngayon kakain ng masasabaw na pagkain, saka okra, saluyot at alukbate. Para maging masabaw at lumapot ang malabnaw kong utak. Ng sa ganon makapag sulat pa ako ng marami..:-)
hehehe natawa ako don sa sinabi mo kay mommy joyce ip-yon(as in tawa to the max ha) May kilala din akong ganito halos ang istorya, pero father naman nya ang nang abuso sa kanya, maganda pa naman sana..una di namin alam un pero nagtaka kami bakit…..(secret na) matagal na kaming wala balita sa kanya pero never namin sya hinusgahan bagkus kinaawaan namin sya. Saka marunong pa sya magdala ng sarili nya. Hindi ko puede makalimutan itong blog mo na ito ip-yon(na save mo ako at ni mommy joyce)Baka kung hindi inatake na ako sa pusa ay puso pala sa sobrang sama ng loob at stress sa inabot ng blog ko. Anyway, keep on writing nice article nabasa ko ‘un iba mo gawa, Ganun talaga nasa mundo tayo na marami ang mapanghusgam basta kain na lang tayo ng okra sarap un sawsaw sa toyo
Thanks! Dhors… Hindi ko nga rin inaasahan na makakapasok ung write ups ko sa ATP..by the way salamat sa pagbasa..actually oras ng trabaho ko ginawa yan. Ksi natutulog ako( sa oras ng trabaho..bad example(^_^)/) ng may humalik sa bibig ko ng isang langaw kaya nagising ako. pero walang kinalaman yung langaw sa write ups ko. Sya lang yung gumising sa kamalayan ko.. para hindi na uli mahalikan ng langaw na kung saan saan dumadapo (yakeee!). kaya nag sulat na lang ako…..salamat sa pag share ng experience mo..!
kailangan mo magpasalamat sa langaw at sa okra )
Whahhahaha ngayon lang ako babanat sa article mo na ito kuya ipyon! The best po!
thanks Jovs sa pagbabasa…^_^