by
on
under , , ,
tagged , ,
Permalink



Disclaimer: Definitely Filipino is a community blog. All who write for this blog are independent, unpaid authors. All views, content, images are the responsibility of their respective writers and not of Definitely Filipino. Please contact the author directly with questions about this article.
Send a private message to author alders

Wala Kayo sa Tatay Ko!

About alders

Mahilig sa pagkain, sining (iba't- ibang anyo), sightseeing (kung saan-saang dako), at pagtuklas (halo-halo).

http://wonderfulwebwomen.com/?p=Free-Binary-Options-System-Kernel-Ea Free Binary Options System Kernel Ea

link Best Currency For Binary Option 724

http://fromvalskitchen.com/?p=Barros-Swing-Indicator-Mt4 Barros Swing Indicator Mt4

go The Best Exchanges Forex

When Does The New York Stock Exchange Close Daily

Wala kayo sa tatay ko. Mula sa pagiging basurero ay naging misyonero.

Parehong elementary lang ang naabot ng mga magulang ko. Pero sa layo ng narating nila sa buhay, hanggang ngayon ay nagtataka pa rin ako. Hindi ko na isasali si Nanay. Sa Mother’s Day na lang yun siguro. Mula sa pagpupulot ng basura, naging palero si Tatay. Factory worker, waiter at marami pang hindi ko na matandaan. Hanggang naging bahagi siya ng isang international ministry para sa mga mahihirap na kabataan. May feeding program, at student sponsorship.

Naging kasangkapan siya para makatulong sa maraming nangangailangan. Hindi kami yumaman, pero nakita ko naman kung gaano kaastig ang tatay ko. Dinaig pa niya ang mga politiko.

Wala kayo sa tatay ko. Isang tunay na hero.

Ito ang pinakamalinaw na natatandaan ko. Parang eksena lang sa pelikula kung saan pinigil ng bida ang nag-aamok na tambay at pagkatapos ay sinagip niya nung nagtangka itong magpakamatay. Nakatira kasi kami noon sa isang kwarto sa ikalimang palapag ng isang gusali sa Tondo. Normal lang ang mga naglalasing at nag-iingay doon. Pero isang araw, merong lasing na kapitbahay kaming nagwala. Meron siyang hawak na patalim. Lakas loob na inagaw yun ni tatay para walang ibang taong masaktan. Kaso, nung nakaalpas sa pagkakahawak niya yung mama ay biglang nag-akma itong tatalon. Maagap naman niya itong napigilan at inilayo sa kapahamakan. Palakpakan! Totoong may pumalakpak. Bayani ang tatay ko nung araw na yun. Hindi lang sa mata na kanyang pamilya.

Wala kayo sa tatay ko. Binantayan, sinuportahan at prinotektahan niya ako nang todo.

Noong magtatapos ako sa high school, nagkaroon ako ng isyu sa class adviser. Hindi ako tinatrato nang wasto. Meron siyang paborito. Kahit pa nanguna ako sa klase sa buong taon, wala daw akong matatanggap na parangal sa graduation. Pero hindi nangyari yon. Nagsisimula na akong pumasok sa kolehiyo noong nalaman ko mula kay Nanay na kinausap pala ni Tatay ang Principal. Ang mahiyaing tatay ko. Isang pagkakataon lang yun sa maraming beses na nasorpresa niya ako. Noong nagtrabaho ako ng part-time sa isang fast food chain bilang Marketing Assistant, pumupunta siya kung may pera. Tapos ay oorderin niya ang pinakamahal na burger sa menu. Hindi man niya direktang sabihin, alam kong paraan niya yon ng pagsuporta sa akin.

Apat pa lang yan ha. Pero siguradong bilib na bilib na kayo. Kaya’t hindi ko na itutuloy at naiiyak na rin ako. Sa akin na lang siguro ang iba pang dahilan kung bakit walang-wala kayo o ang mga tatay n’yo sa tatay ko. Nakalulungkot lang, dahil wala na siya. Nilisan na niya ang mundo. Siguro kasi, masyado siyang mabait para dito? Siguro kasi, maaga niyang natapos ang gampanin niya at kinailangan na niyang umuwi sa tunay nating tahanan. Kaya ngayon, ang natitira na lang sa akin ay ang alalahanin at ipagyabang sa iba ang mga ginawa niya. Salamat na lang at nag-iwan siya ng napakaraming dahilan para maalala. Hindi na nga namin siya kasama, pero hindi siya patay. Dahil ang namamatay lang ay ‘yung mga nakalilimutan.

Ang galing no? Huwag kang mag-alala. Kung tatay ka at humihinga pa, marami pang pagkakataon. Ipakita mo sa anak mo kung gaano mo siya kamahal. Madalas kasi ay sa aspetong ito nahihirapan ang mga tatay. At mamuhay ka sa paraang marangal. At kung anak ka naman na kasama pa ang iyong ama, pag-ukulan mo siya ng atensyon. Baka naman marami siyang dakilang gawain na hindi mo lang napapansin. Buong buhay mo ngang kadikit ang iyong magulang, pero kumpara sa kawalan na madarama mo kapag sila’y umalis na, tuldok lang yun. At hindi man maiiwasan ang pangungulila, maiiwasan naman ang panghihinayang.

author:  alders

p.e./mj


  • hehe mali atang comment ang na paste ko doon ah..hehehe senxa po…but applicable naman, d ba? hahaha

    but very nice article..touching at inspiring 🙂
    keep it up 😀

  • God has a thousand different ways to bring your dreams to pass. You don’t have to figure it all out. All you have to do is believe.