Father and Son (Photo credit: Fionnbharr-experientia-docet.blogspot)
Ilang taon na bang pabalik balik sa hospital ang tatay? Dahil sa kanser sa utak, lahat ng ari-arian ng pamilya ay nabenta na, kulang na lang kaluluwa namin ay kung pwede lang isangla kay satanas ay gagawin namin para lang sa tatay namin. Nagsimula ang kanyang sakit noong highschool pa lang ako. Noon ay sinasabi niyang migrane lang daw sa tuwing sumasakit ang kanyang ulo. Dahil wala naman kaming sapat na kuwarta ay hindi agad namin pinasuri sa espesyalista ang tatay hanggang sa lumala at naging stage 2 ang kanser niya.
Dumating ang sandaling nagiging isip bata ang tatay, hindi na kami kilala, naglalaro na siya na animo’y talagang bata. Umiiyak kapag nasasaktan, o nasusugatan. Dati rati, isa siyang matipunong lalaki, astigin, maprinsipyo, lahat kakalabanin alang-alang sa amin na pamilya niya. Ngayon, hindi na namin siya kilala, nag-iba na siya, ang masakit ay kapag umaasta siya na parang kaaway niya ako. Minsan, sinasabi niyang hindi ako masayang kalaro. Narealize kong tama siya, hindi ako naging mabuting anak minsan sa kanya.
Salitan kaming magkakapatid sa pag-aalaga sa kanya, minsan kapag sinusumpong siya ay hindi kami nakakatulog sa gabi dahil hindi namin kayang naririnig ang aming ama na iniinda ang matinding sakit at tuwing naririnig ko siyang umiiyak, para bang dinudurog ng pinong-pino ang aking puso. Minsan, nananalangin akong sana sa akin na lang yung sakit na yun.
Ang findings ng doktor tungkol sa kanser ng tatay ko ay dahilan umano sa matinding init, sa kabibilad niya sa araw tuwing nasa sakahan at kalauna’y mauulanan pagsapit ng hapon. Dala na rin umano sa madalas na kulang sa kain o palaging nalilipasan ng gutom.
Si tatay pala minsan ay gutom ang sikmura pero kailanman ay hindi nagreklamo na minsan inuubos namin ang pagkain sa mesa. Kay sakit isiping isa kami sa dahilan ng kalagayan niya. Si tatay na nalapnos ang balat sa kabibilad sa araw upang may maani at makain kami. Makabili ng gusto naming damit at sapatos, si tatay, ang aking superhero at ngayon ay malapit na kaming iwan.
Dumating ang araw na kailangan kong umalis at mangibang-bayan. Iniwan ko ang tatay sa ganoong lagay dahil gusto kong makatulong. Ngunit nabalitaan kong ang aking kapatid na lalaki ay ninanais ang ‘merciful killing’ para tuldukan ang paghihirap ni tatay, ngunit lahat kami ay hindi sumang-ayon.
Isang araw, habang nasa balkonahe si tatay, niyaya siya ni kuya na mamasyal sa kagubatan sa aming bukirin na may kalayuan mula sa aming bahay. Gusto niyang iligaw ang aming ama at nang sa gayun ay hindi na makauwi sa bahay at matapos ang paghihirap niya bilang taga-alaga kay tatay, dahil wala na ring lunas ang sakit niya, ililigaw niya sa kagubatan ang aming ama at doon ay iiwanan niya.
‘”Ben, saan tayo pupunta? maglalaro ba tayo ng tago taguan sa bukid?” tanong ng kawawa kong ama.
‘ Oho ‘tay, maglalaro tayo, ikaw ang taya’ sagot ni kuya.
Pero tila alam ng tatay na iiwan siya ni kuya sa gitna ng kagubatan kaya bawat sanga ng puno na madaanan nila ay pinuputol niya.
‘Tay,bakit mo pinuputol ang mga sangang nadadaanan natin? ‘ Ginawaan kita ng palatandaan. Ayoko kasing maligaw ka pag-uwi mo’..
A trying hard blogger loves adventures. Lumaki sa liblib at bulubundukin ng Bukidnon..Minsan naisipang magtanim ng kamote sa desyerto ng Dubai. Gusto ko magtravel ng travel nakakatuwa sumakay ng airplane,haha. Loves 'Tom and Jerry', mahilig makipag debate, not a politician but I do stand to what i believe is right. May astig na self-confidence, ngumingiti sa kahit sino makasalubong sa daan, above all, may sense of humour, di nga lang halata. Hindi ako writer pero gusto ko magsulat, tumatalon-talon ako kapag nakita kong maraming nakabasa ng sinulat ko. With matching suntok sa hangin pa! hehe. At naniniwala ako na ang love ay hindi bulag, tanga lang ang nagsasabi nun.5% lisbiana. "A woman who doesn't appreciates the beauty of another woman is simply insecure."
Gusto mo magbasa ng walang kwenta ngunit nakakaaliw na articles? Like my page on Facebook http://www.facebook.com/pages/Aimeeindubai/257802777671974?ref=hl
Twitter: aimeeindubai Read Full
Psstttt……. katagang lumabas sa chat window ni Lea, wala kasi akong maisip para isend sa kanya noong gabing iyon. Hindi ... ∞
AS usual, ang mga kapitbahay at kaanak ang dinatnan niya sa bahay. Okey lang; mas marami siyang dala ngayon kumpara ... ∞
NAKAPLASTER na yata ang ngiti sa mga labi ni Angie tuwing magmumulat ng mata sa umaga. Ibang iba ang buhay ... ∞
ILANG linggo ang dumaan bago dumating ang kanyang visa. Agad niyang kinontak si Ivan para maipabook. Tumawag siya sa magulang ... ∞
HABANG tumatagal ay lalong sakit ng ulo ang kanyang amo. Pag dumadalaw ang mga anak nito, sinusumbong nito na pinababayaan ... ∞
MAG-ASAWANG sampal ang natanggap ni Andrea buhat sa ama. Mula nang magdalantao siya nang walang ama, noon lang siya napagbuhatan ... ∞
My Childish Daddy– a Must Read Story
Father and Son (Photo credit: Fionnbharr-experientia-docet.blogspot)
Ilang taon na bang pabalik balik sa hospital ang tatay? Dahil sa kanser sa utak, lahat ng ari-arian ng pamilya ay nabenta na, kulang na lang kaluluwa namin ay kung pwede lang isangla kay satanas ay gagawin namin para lang sa tatay namin. Nagsimula ang kanyang sakit noong highschool pa lang ako. Noon ay sinasabi niyang migrane lang daw sa tuwing sumasakit ang kanyang ulo. Dahil wala naman kaming sapat na kuwarta ay hindi agad namin pinasuri sa espesyalista ang tatay hanggang sa lumala at naging stage 2 ang kanser niya.
Dumating ang sandaling nagiging isip bata ang tatay, hindi na kami kilala, naglalaro na siya na animo’y talagang bata. Umiiyak kapag nasasaktan, o nasusugatan. Dati rati, isa siyang matipunong lalaki, astigin, maprinsipyo, lahat kakalabanin alang-alang sa amin na pamilya niya. Ngayon, hindi na namin siya kilala, nag-iba na siya, ang masakit ay kapag umaasta siya na parang kaaway niya ako. Minsan, sinasabi niyang hindi ako masayang kalaro. Narealize kong tama siya, hindi ako naging mabuting anak minsan sa kanya.
Salitan kaming magkakapatid sa pag-aalaga sa kanya, minsan kapag sinusumpong siya ay hindi kami nakakatulog sa gabi dahil hindi namin kayang naririnig ang aming ama na iniinda ang matinding sakit at tuwing naririnig ko siyang umiiyak, para bang dinudurog ng pinong-pino ang aking puso. Minsan, nananalangin akong sana sa akin na lang yung sakit na yun.
Ang findings ng doktor tungkol sa kanser ng tatay ko ay dahilan umano sa matinding init, sa kabibilad niya sa araw tuwing nasa sakahan at kalauna’y mauulanan pagsapit ng hapon. Dala na rin umano sa madalas na kulang sa kain o palaging nalilipasan ng gutom.
Si tatay pala minsan ay gutom ang sikmura pero kailanman ay hindi nagreklamo na minsan inuubos namin ang pagkain sa mesa. Kay sakit isiping isa kami sa dahilan ng kalagayan niya. Si tatay na nalapnos ang balat sa kabibilad sa araw upang may maani at makain kami. Makabili ng gusto naming damit at sapatos, si tatay, ang aking superhero at ngayon ay malapit na kaming iwan.
Dumating ang araw na kailangan kong umalis at mangibang-bayan. Iniwan ko ang tatay sa ganoong lagay dahil gusto kong makatulong. Ngunit nabalitaan kong ang aking kapatid na lalaki ay ninanais ang ‘merciful killing’ para tuldukan ang paghihirap ni tatay, ngunit lahat kami ay hindi sumang-ayon.
Isang araw, habang nasa balkonahe si tatay, niyaya siya ni kuya na mamasyal sa kagubatan sa aming bukirin na may kalayuan mula sa aming bahay. Gusto niyang iligaw ang aming ama at nang sa gayun ay hindi na makauwi sa bahay at matapos ang paghihirap niya bilang taga-alaga kay tatay, dahil wala na ring lunas ang sakit niya, ililigaw niya sa kagubatan ang aming ama at doon ay iiwanan niya.
‘”Ben, saan tayo pupunta? maglalaro ba tayo ng tago taguan sa bukid?” tanong ng kawawa kong ama.
‘ Oho ‘tay, maglalaro tayo, ikaw ang taya’ sagot ni kuya.
Pero tila alam ng tatay na iiwan siya ni kuya sa gitna ng kagubatan kaya bawat sanga ng puno na madaanan nila ay pinuputol niya.
‘Tay,bakit mo pinuputol ang mga sangang nadadaanan natin?
‘ Ginawaan kita ng palatandaan. Ayoko kasing maligaw ka pag-uwi mo’..
Happy father’s day to all fathers out there.
author: aimeeindubai
p.e./mj
©Copyright 2012, Filipino | Definitely Filipino™. All rights reserved. Copying of any article from this Definitely Filipino blog without permission, is strictly prohibited. DISCLAIMER: All articles are opinions of their respective authors and not necessarily of the site owner and Definitely Filipino.
You may also like these articles:
Comments