Isang umaga’y nagtungo si Juan sa ilog malayo sa kinatatayuan ng kanilang tahanan upang maghanap ng maaaring makain para sa pananghalian ng kanilang pamilya.

Nagtatagong Pedro (Photo Credit:  Superpoop)

Nagtatagong Pedro (Photo Credit: Superpoop)

Si Pedro nama’y nagtungo rin malapit sa kinaroroonan ni Juan upang ipastol ang kanyang alagang kalabaw. Ilang sandali lang ay nakarinig sila ng isang putok, dalawa, tatlo at nadagdagan pa. Nagulat si Pedro kung kaya’t sinikap n’yang gumulong pababa ng ilog upang agad na makapagtago. Nakita iyon ni Juan at agad na tumakbo papalayo sa ilog dahil sa pangambang baka pati s’ya ay madamay rito.

 JUAN – Nanay, nanay!

LUCY – Bakit anak?

JUAN – Nagkaroon ng putukan sa may kakahuyan, nakita kong nahulog si Pedro sa ilog, may tama yata.

LUCY – Naku! Saan s’ya tinamaan? E ikaw? May tama ka ba?

JUAN – Wala po, parang. . . . . parang sa may balikat, ‘nay. Tama, oo, hawak n’ya ‘yung balikat n’ya noong nahulog siya.

LUCY – Kailangang malaman agad ito ng tatay mo. D’yan ka lang, h’wag ka na munang babalik sa kakahuyan.

 Makalipas ang ilang sandali

 LUCY – Berting! (sigaw n’ya)

BERTING – Oh bakit? Mukhang hingal na hingal ka? Ano ba’ng nangyari?

LUCY – ‘Yong anak mo, nasaksihan ang putukan sa may ilog. Nakita n’yang tinamaan ng bala si Pedro.

BERTING – Naku! Totoo ba ‘yan?

LUCY – Oo, sa ano daw. . . .  sa. . . .  sa dibdib. Oo tama, ‘yon ang nabanggit ng anak mo.

BERTING – Eh nasaan na daw ngayon?

LUCY – Hindi ko pa alam, baka may nakakita na at dinala na s’ya sa Ospital.

BERTING – Edi mabuti kung ganoon, pupuntahan ko na si pareng Diego para malaman n’ya ang nangyari sa kanyang anak. Umuwi ka na at bantayan mo ‘yong anak mo.

LUCY – Oh sige, mag-iingat ka.

 Sa gitna ng kalsada

 TIKBOY – Pareng Berting! Saan ka pupunta? (sigaw n’ya)

BERTING – Kay pareng Diego pare, sa  kapatid mo.

TIKBOY – Bakit pare? May inuman ba kayo?

BERTING – Wala pare, may ibabalita lang ako.

TIKBOY – Ah, sige pare, mag-iingat ka. Yayaon na ako’t may gagawin pa kami ni misis. (ngiti sabay kindat)

BERTING – Sandali! Alam mo bang nasa Ospital ngayon si Pedro? 50/50 pare.  Tinamaan ng bala ng baril sa ulo, Naku! Nagkaroon kasi ng barilan kanina sa kakahuyan ang mga sundalo at NPA.

TIKBOY – (tarantang taranta) Ha? E wala s’ya e, kaaalis lang. Sige, ako na bahala, mahahabol ko pa s’ya

BERTING – Sige pare, maraming salamat.

Sa isang sari-sari store

 TIKBOY – Kuya Diego! (sigaw n’ya)

DIEGO – Oh bakit, Tikboy? Ba’t ka sumunod? May kailangan ka ba?

TIKBOY – Si Pedro, kuya.

DIEGO – Ano?

TIKBOY – Nasa ilog kanina

DIEGO – Oo nga, inutusan ko’t pinapakuha ko ng gulay sa taniman. ‘Yun na lang ang uulamin namin at nang hindi na umuwi pa ng bayan para bumili ng isda.

TIKBOY – Hindi kuya, si Pedro nasa mor. . . .  nasa morgue, patay na.

DIEGO – Ano? A-a-a-a-anong nangyari? Bakit? Paano? Sagutin mo.

TIKBOY – E kasi, nagkaroon daw ng labanan ang mga sundalo’t NPA kanina sa ilog. Nasabugan daw ng granada e. Hindi na daw makilala ang mukha n’ya.

DIEGO – Halika! Bilisan mo, puntahan natin si Inay sa bahay, madali!

TIKBOY – Sige kuya.

 Sa bahay nila Diego

 DIEGO – Inay, Inay!

TIKBOY – Nanay?

FLOR – Oh ano ba ‘yan at ang ingay ingay n’yong dalawa? At ikaw Diego, hindi ‘bat nakaalis ka na kanina? Baka mawalan ka ng trabaho dahil sa ginagawa mong ‘yan. (paliwanag n’ya habang abalang nagluluto ng talbos ng kamote)

DIEGO – Inay si Juan. . . .  . Nakita ni Pedr. . . . . . . .

FLOR – Andyan sa kusina naghuhugas ng plato. Mabuti nga’t maagang nakauwi, aba’y ‘yong tarantadong kapitbahay nati’y namamaril na naman doon ng ibon. Matagal na ngang ipinagbabawal ‘yon ni kapitan, aba! Napakatigas talaga ng ulo. Oh e ano bang sasabihin mo?

DIEGO – Hmmm, wala po ‘nay, a-a-alis na po kami.

TIKBOY – Hayyyy. . . . . . . .

Ano ang natutunan n’yo sa kwentong ito?

author:  sherald salamat

p.e./mj