PRIDE O TRABAHO?
Sa panahon ngayon ang dalawang katagang ito ang palaging tinatanong sa karamihan, lalong lalo na sa ating mga kababayang nakapagtapos sa kolehiyo.Kung ikaw ang aking tatanungin ano nga ba ang iyong pipiliin? PRIDE o TRABAHO?
Marami sa ating mga kababayan ang nakapagtapos ng apat o limang taong kurso sa paaralan maging sa pribado man o public na paaralan,subalit bihira sa mga ito ang nagkakaroon ng magandang trabaho na base sa kanilang kursong natapos. Merong doctor,nurse, accountant, IT, Engineer, Guro at kung anu-ano pa na nauuwi lamang sa pagiging OFW.
Hindi ko ikinahihiya ang aking trabaho bilang isang OFW. Ako ay nagpapakahirap sa ibang bansa para lamang mabigyan ng magandang kinabukasan ang aking pamilyang naiwan sa Pilipinas at upang ang magkaroon ng magandang kinabukasan pagdating ng takdang panahon na ako’y magaasawa at magkakaroon na ng mga anak.
Isa ako sa ating mga kababayan na nakapagtapos ng apat na taong kurso sa isang pribadong paaralan sa Pilipinas subalit nauwi ako sa pagiging OFW o yung tinatawag na Au pair dito sa kontinyenteng Europa. Vacuum cleaner, Pamunas at mop… yan ang aking hawak dito sa ibang bansa imbis sana na ballpen at papel. Linis at sundo ng bata, yan ang aking trabaho imbis na sa malalaking gusali at sa opisina nagtratrabaho at gumagawa ng office work.
Ms. o Maam ang itatawag sana akin kung sa Pilipinas ako nagtatrabaho, may maganda pa sanang uniporme, subalit lahat yan ay aking ipinagpalit kapalit ng mataas na sahod dito sa ibang bansa. Au pair man o helper ang aming trabaho, alam ko at alam nating lahat na mas mataas ang sahod sa ibang bansa kaysa sa ating bansa. Masakit mang isipin ang mapalayo sa magulang at mga kapatid o anak at asawa sa mga may mga sariling pamilya ngunit alam ko na mas nanaisin pa rin nating umalis ng bansa para makapag-ipon at mabigyan ng magandang kinabukasan ang pamilya kapalit ang kalungkutan at paghihirap sa ibang bansa.
Bago ako nakarating dito sa ibang bansa, naranasan kong mahusgahan ng aking mga kamag-anak sa Pilipinas. Kesyo daw bakit pa kami nag-aral na magkakapatid e babae naman daw kami so useless lang daw ang aming napag-aralan at ang sagot naman ng aming mga magulang, hangga’t gusto nila mag-aral ay papa-aralin namin sila dahil wala kaming ibang maipapamana sa kanila kundi ang karunungan na kahit kailan o kahit saan mapadpad hindi makukuha at mananakaw ng iba. Tama nga naman kasi ‘pag may pinag-aralan ka kahit saan ka mapadpad, hinding hindi ka matatakot makipagsabayan sa iba. Naalala ko rin nung sinabi ng aking tiyahin sa akin at sa aking mga kapatid na sayang lang daw ang aking napag-aralan dahil isa lang naman daw akong alila sa ibang bansa kaya hindi ko daw nagamit ang aking pinag-aralan at nagaya lang din daw ako sa iba. Lahat ng salitang yun, baon ko sa aking pag-alis patungong ibang bansa, lahat ng sakit at talas ng kanilang dila ay hindi ko makakalimutan. Ito ang nagsilbing hamon sa aking buhay, kaya naman pinilit kong magsumikap para maipakita ko sa kanilang lahat na kahit isa akong alila sa ibang bansa natutustusan ko o nabibili ang lahat ng aking mga kagustuhan at dahil sa pagiging alila, dito din umangat ang aking pamilya sa Pilipinas at unting-unting natutupad ang aking pangarap sa buhay.
Alam ko na katulad din ako ng ating mga ibang kababayan ngayon na lulunukin ang pride at mas pipiliin ang pagiging alila sa ibang bansa mabigyan lamang ng magandang kinabukasan ang pamilya at makamit ang mga mithiin sa buhay. At alam ko na sa bawat panlalait sa amin o pagmamaliit sa amin ay kapalit ng isang maganda at matagumpay na pagbabalik sa lupang sinilangan pagdating ng tamang araw.
©Copyright 2011, Filipino | Definitely Filipino™. All rights reserved. Copying of any article from this Definitely Filipino blog without permission, is strictly prohibited. DISCLAIMER: All articles are opinions of their respective authors and not necessarily of the site owner and Definitely Filipino.
Mahirap kalabanin ang pride. Kong iisipin palagi kong ano ka noon at kong ano ka dapat ngayon. Pero kailangan mong kainin ang pride para makaraos sa buhay. May iba na narinig ko di bale nalang maging cashier kaysa maging tagalinis ng bahay or taga linis ng puwet. Naisip ko tuloy napakataas ng pride ng taong ito. Kong yan ang openyon nya nirerespito ko. Pero kong ako ang papipiliin mas gugustuhin ko pang tagalinis ng bahay or tagalinis ng puwet at malaki naman ang kikitain kaysa cashier ka minimun or above minimum. Pero bawat tao ay may sariling openyon at bawat tao ay may karapatang magdesisyon para sa kanila at tingin nila makakabuti sa kanila. Sa ngayon wala ako sa isa sa kinumpara ko kasi nasa bahay ako nag aalaga ng anak ko at may kunting extra selling on ebay.
Remember becoming an OFW is an high qualified and/or upgrading of skills.
That’s your problem. Maybe you didn’t give your best when you searching work or when you have work in philippine. Not all ofw have the same situation like you. Give your best and do your best to fulfill your dream and your profession.
Di nil a naiisip yung sinasabi nil a..ako nga after colleg I’m planning to go abroad kaht di base sa field ko kase for me practicality first aanuhin ko ang pride kung gutom k nam an..yung kapatid m n ngsabe sayo nun pasasaan BA at hihingi din sayo yun ng tulong financial at kakainin nya lahat ng sinabi nya..
lahat ng klasing pride na naluluto, masarap! bastat may trabaho ka at pera, pero kung paiiralin ang pride ngunit ala kang trabaho,ala ka din pera, sorry ka nalang!
I agree with you AKIHIRO. OFW lang? hindi lahat ng OFW ehh katulad nyo? Graduate pa nman ng college. huh…..
Wag nyong nilalang ang OFW!!!!
Magsikap ka na lng sabi nga ni akihiro at maaabot mo rin ang pangarap mo.
Good Luck sa paglilinis dyan. Sosyal ka nman ehh kasi sa Europe ka naglilinis.
aupair din ako tulad mo..but i take this as a big opportunity in life kasi hindi naman lahat nabibigyan ng ganitong oportunidad diba?be positive.. nkatapos din ako ng college pero thanks God suportado yung family ko sa akin..kasi gusto nila ma explore yung life ko which is mabuti just think all the positive side..Being an Au pair is really great..enjoy exploring your life
alam mo ok na sana yung sentimyento mo sa nagyari sa iyo sa abroad..kaya lang na insulto ako sa sinulat mo na nauwi lang sa pagiging “OFW”…HELLO..anong kala mo sa mga ofw..cheap na trabaho at nilalang mo lang..i’m an ofw..working here in singapore as an engineer in a electronics company…earning much money than in our country.Bakit tinanggap moyang trabaho sa abroad kung iinsultuhin mo lang..despite marangal na trabaho parin yan.Hindi lahat ng ofw ,naging ganyan ang trabaho..may mga naging succesful parin.I start working abroad in malaysia as technichian and I work hard until igot good job here in singapore now as an engineer,which nagamit ko naman ang pinag-aralan ko.Kabayan nasa pagsisikap lang yan,determinasyon at patient,positive outlook at makakamtan morin yong career na gusto mo and pray hard also.Good Luck!
Self-esteem (kailangan ng salamin ni ate)
so what? basta marangal ! na trabaho iyan, salaudo ako sa iyo, nene, isa ka sa mga dakilang pinoy at saka stepping stone lang yan. iba talaga ang may tinapos ng pag-aaral, your self esttem is high and you have a Goal in life. Keep going! and enjoy the fruits of your labor. Well done.
friedchicken gusto ko… hehehe kc ang pride d mo makain,,,