KUWENTO NG LARUAN, LARO, PAGLALARO AT MGA NILARO NAMIN PARANG KAILAN LANG
May iniyakan akong laruan noong bata pa ako at hindi ko iyon makakalimutan. Ewan ko lang kung bakit napag-tripan ko ang asul na truck na nakita ko ng minsang nagpunta kami sa Antipolo kasama ang dalawa kong ina, si Mommy at si Nanay.
Kung laruan ang pag-uusapan, hindi ako nagkaroon ng interes sa mga materyal na laruan kagaya ng baril-barilan, mga kotseng de-remote o kahit ano pa. O sige, sabihin na nating naglalaro ako ng paper dolls e ano naman ngayon? Kasabay nito ang mga laruan kong inimbento, nadiskubre at laruang bukod tanging ako lang ang puwedeng maglaro.
Iba rin ang kasiyahang dala ng mga paglalaro sa kalsada o mga bakuran. Mas madalas ang mga larong aral-aralan na si Ate Osette ang teacher at kaklase ko sina Wena (mas kilalang Inday) at Charie. Alam nyo bang napag-tripan din naming magpipinsan ang That’s Entertainment? Kumpleto ang cast. Si Ate Osette si Cristina Paner na feel kapartner si Cris Villanueva. Si Wena si Manilyn Reynes katambal si Aljon Jimenez. Si Chary bilang si Sheryl Cruz na palipat-lipat ng ka-love team at sa sobrang dami ay hindi ko na natandaan kung sino ang nakatambal nito basta alam ko naging kapareha niya si Romnick Sarmenta. O sige sa kanya na si Romnick kahit sa bandang huli naman ay si Harlene Bautista ang napangasawa. Kasi noong kapanahunan ko, ako si Harlene at si Michael Locsin ang kapartner ko. Kabog! Hahaha!
Paborito rin ang walang kamatayang taguan, ang langit-lupa-impiyerno na hirap na hirap akong mag-aakyat sa mga may kataasang lugar na madalas na nilalaro namin sa terrace nila Inang. Nalaro ko rin ang tinikling sa goma, ang Chinese garter na ang kaya ko lang talunin ay hanggang bewang. Hindi ako sanay mag-bending ever at mababalian ako ng buto. Lahat ng may kinalaman sa paggalaw ng katawan ay hirap talaga akong manalo o umabot man lang sa pinakamataas na level. May diperensya kasi ang paa ko. Pero ang version namin ng football gamit ang plastic na bola at magkaharap na homebase ay nalalaro ko naman ng maayos at hindi ako natataya. Mahusay din ako sa piko. Naalala ko na mahilig akong gumawa ng sarili kong hugis na lulundagin not the usual hugis babaeng may palda. Masaya din ang tumbang preso gamit ang lata ng Alaska condensed milk at mga tsinelas na upod na. Takot akong mag moro-moro, baka masugatan ako at hirap akong magtatakbo at magpalagit. Madalas akong matalo sa harangang-taga.
Kung hahamunin ninyo ako sa jackstone, okay fine. May mga inimbento rin akong sariling mga exhibition. May tinatawag pa nga tayong kuweba, pasok sa banga, ferris wheel, running man, gagamba, basket, at kung anu-ano pang halos magkakamukha naman. Chopstick o pick-up stick? Domino, lucky nine, unggoy-ungguyan, pekwa, pitik- bulag, scrabble, snakes and ladder, monopoly, sungka, bingo!
Ang saya ng mga nilaro ko. Lahat may social interaction. Minsang mapaaway ka, makipagtalo o masugatan. Pero carry lang ang lahat dahil nag-enjoy naman ako! Kaya nga ang tuhod ko ay puro peklat dahil mas madalas akong madapa kaysa hindi.
Ano pa ang hihilingin ko kung sagana naman ako sa mga kalaro? Hindi ko kailangan ng mamahaling robot na ipagdadamot ko lang o game and watch (hindi ako nagkaroon) na ako lang naman ang makakagamit. Nakakalaro ako ng atari yung may joy stick kapag nakapagbakasyon ako sa Olongapo. Bongga ang koleksiyon ni Ate Leng ng Barbie at nilalalaro namin na parang mga Ms. Universe. Isa lang ang Ken niya kaya kawawa yung ibang gerlalu, walang ka-partner!
Bata pa lang kami ay naglalaro na kami nila Nanay ng scrabble na pagka minsa’y kasama si Ate Judith. O di ba pampahasa ng English vocabulary at talaga namang si Nanay ay hindi paawat. Palaging panalo. Kapag baraha naman ang pinag-usapan hindi patatalo ang Tatay kong nagsusugal. Inuumaga pa nga. Kaloka. Pero siya ang nagturo ng 41 at ng lumaon ay sanay na akong mag-tong hits na si Mommy naman ay talagang ginagabi pa sa kapit-bahayan.
Dahil sa laro, ang dami kong naikuwento. Halos ang buhay pala natin ay naglalaro lang sa paglalaro. Puro laro, libangan at talaga namang nakakapagpasaya ng bonggang bongga. Walang ibang klaseng karanasang hindi ko alam kung mararanasan pa ng ilang kabataang natutok na sa mundo ng Cyber Technology.
Sa may mga anak na, hayaan ninyong maranasan nila ang larong may social interaction. Ang laro kung minsan ay hindi lang dapat ginagamitan ng puro pag-iisip lang. Dapat sinasamahan ng kilos at galaw. Hayaan ninyong makasalamuha nila ang ilang bata at iparamdam sa kanilang ang buhay ay hindi iikot lang sa sariling mundo, kailangan din ng ibang makakasama nito na maghahasa sa kanya kung paano magpakatao. Sa totoo lang, iba ang buhay na kinalabasan ng batang hinayaang maglaro sa labasan kaysa batang hindi hinayaan ng magulang na makasalamuha ang ilan. Ang dami kong kilala…
©Copyright 2011, Filipino | Definitely Filipino™. All rights reserved. Copying of any article from this website without the permission from Definitely Filipino or the author is prohibited. DISCLAIMER: All articles are opinions of their respective authors and not necessarily of the site owner or Definitely Filipino.
on 
Improvised laruan ang pinakamasayang balikan noong kabataan. Para bigyang kasiyahan ang sarili mo at mga kaibigan sa kabila ng kakapusan ng pera, gumagawa ka ng paraan makagawa ng mag laruan. Di man hi-tech, di man nabili pero iba ang kaligayahang dulot nito.
sa bukid kami nakatira noong mga bata pa. ang laruan lang namin eh yung gawa ng tatay ko na inassemble nya na mga lata ng gatas tapos nilagyan nya ng tali, voila! may instant jeep-jeepan na kami. tinuruan naman kami ng nanay ko na gumawa ng laruang manika, kami pa taga-design ng mga damit ng manika namin noon. can’t afford sa barbie at remote control noon eh. pero masayang masaya kami kahit ganoon lang laruan namin. ngayong nagka-anak na rin ako, hindi ko pa rin pinapalimot sa anak ko yung mga traditional na laruan, mga lumang kahon na ginagawang robot at sino bang makakalimot sa lalagyan ng yakult na lalagyan ng tali? e di may walkie talkie na kami
Masarap maging bata nuon kasi nasa tabi tabi lang mga kailangan mo para makapaglaro ka. Kungbaga libre lang para sumaya bata. Nandyan ang niyuping lata at tsinekas pwde ng mag tumbang preso, 2 pirasong kahoy maliit at malaki may syato na, taguan pung, konting tubig may patintero na. Libre na may exercise ka pa. Tsaka nuon sinisiguro ng mga bata na tapos ang mga takdang aralin nila at yung kahit papaano nakatulong na sila sa gawaing bahay. Yun yung mga araw na pag uwi ka ng bahay eh gabi na pero amoy araw ka pa rin. Ngayon kailangan mo ng 15 php just to play sa internet cafe for an hour , nakaupo tsaka masyadong maluho mga bata ngayon. Sana maintroduce sa mga school natin ulit mga larong truly filipino sa physical education subject.
ok parin noon, mas masarap maglaro kasi pagpapawisan ka talga at yung bonding with friends ibang iba at nakakaboost ng self confidence. naranasan ko pang maglaro ng habulang tren sa pulo, habulang marcos, tumbang preso, tsako, luksong baka, pati pagtalon sa pantalan para masabi na kaya ko rin ang ginagawa nila, nakipagtalunan rin me. naalala ko rin ang ABC na laro.
ok parin noon, mas masarap maglaro kasi pagpapawisan ka talga at yung bonding with friends ibang iba at nakakaboost ng self confidence. naranasan ko pang maglaro ng habulang tren sa pulo, habulang marcos, tumbang preso, tsako, luksong baka, pati pagtalon sa pantalan para masabi na kaya ko rin ang ginagawa nila, nakipagtalunan rin me. naalala ko rin ang ABC na laro.
Mas masarap buhay nung time na wala pang computer. Yung ma-experience mo lahat ng mga larong kalye. Yung tipong maghapon nasa labas ka ng bahay takbo ng takbo, akyat ng puno, taguan pong sa gabi…tapos uuwi na lang para paluin ng nanay
…Bata pa lang na excercise na kami ng todo physically and mentally. Ngayon yung mga bata maghapon na lang naka-upo sa harap ng computer. Kaya bata pa ln meron ng na-stroke at kung ano pang mga sakit…And dati school and larong kalye lang ang libangan…yung mga assignment namin sa libray namin ginagawa…todo research tlaga…pumupunta pa kami sa q.c. hall library…nababasa na namin nasusulat pa namin ung assignemtn kya kabisado agad…ngayon ung student sa internet kumukuha ng assignment…di na nila binabasa…copy, paste then print sabay pasa sa titser…di man lang nila alam ung content nung copy paste nla…tsk tsk!…
Mas masarap buhay nung time na wala pang computer. Yung ma-experience mo lahat ng mga larong kalye. Yung tipong maghapon nasa labas ka ng bahay takbo ng takbo, akyat ng puno, taguan pong sa gabi…tapos uuwi na lang para paluin ng nanay
…Bata pa lang na excercise na kami ng todo physically and mentally. Ngayon yung mga bata maghapon na lang naka-upo sa harap ng computer. Kaya bata pa ln meron ng na-stroke at kung ano pang mga sakit…And dati school and larong kalye lang ang libangan…yung mga assignment namin sa libray namin ginagawa…todo research tlaga…pumupunta pa kami sa q.c. hall library…nababasa na namin nasusulat pa namin ung assignemtn kya kabisado agad…ngayon ung student sa internet kumukuha ng assignment…di na nila binabasa…copy, paste then print sabay pasa sa titser…di man lang nila alam ung content nung copy paste nla…tsk tsk!…
Mas masarap buhay nung time na wala pang computer. Yung ma-experience mo lahat ng mga larong kalye. Yung tipong maghapon nasa labas ka ng bahay takbo ng takbo, akyat ng puno, taguan pong sa gabi…tapos uuwi na lang para paluin ng nanay
…Bata pa lang na excercise na kami ng todo physically and mentally. Ngayon yung mga bata maghapon na lang naka-upo sa harap ng computer. Kaya bata pa ln meron ng na-stroke at kung ano pang mga sakit…And dati school and larong kalye lang ang libangan…yung mga assignment namin sa libray namin ginagawa…todo research tlaga…pumupunta pa kami sa q.c. hall library…nababasa na namin nasusulat pa namin ung assignemtn kya kabisado agad…ngayon ung student sa internet kumukuha ng assignment…di na nila binabasa…copy, paste then print sabay pasa sa titser…di man lang nila alam ung content nung copy paste nla…tsk tsk!…
Mas masarap buhay nung time na wala pang computer. Yung ma-experience mo lahat ng mga larong kalye. Yung tipong maghapon nasa labas ka ng bahay takbo ng takbo, akyat ng puno, taguan pong sa gabi…tapos uuwi na lang para paluin ng nanay
…Bata pa lang na excercise na kami ng todo physically and mentally. Ngayon yung mga bata maghapon na lang naka-upo sa harap ng computer. Kaya bata pa ln meron ng na-stroke at kung ano pang mga sakit…And dati school and larong kalye lang ang libangan…yung mga assignment namin sa libray namin ginagawa…todo research tlaga…pumupunta pa kami sa q.c. hall library…nababasa na namin nasusulat pa namin ung assignemtn kya kabisado agad…ngayon ung student sa internet kumukuha ng assignment…di na nila binabasa…copy, paste then print sabay pasa sa titser…di man lang nila alam ung content nung copy paste nla…tsk tsk!…
Mas masarap buhay nung time na wala pang computer. Yung ma-experience mo lahat ng mga larong kalye. Yung tipong maghapon nasa labas ka ng bahay takbo ng takbo, akyat ng puno, taguan pong sa gabi…tapos uuwi na lang para paluin ng nanay
…Bata pa lang na excercise na kami ng todo physically and mentally. Ngayon yung mga bata maghapon na lang naka-upo sa harap ng computer. Kaya bata pa ln meron ng na-stroke at kung ano pang mga sakit…And dati school and larong kalye lang ang libangan…yung mga assignment namin sa libray namin ginagawa…todo research tlaga…pumupunta pa kami sa q.c. hall library…nababasa na namin nasusulat pa namin ung assignemtn kya kabisado agad…ngayon ung student sa internet kumukuha ng assignment…di na nila binabasa…copy, paste then print sabay pasa sa titser…di man lang nila alam ung content nung copy paste nla…tsk tsk!…
Mer0n pa pala, bahay-bahayan, nuon kunwari ako tatay,per0 ngay0n 220ng tatay na,
.
Mer0n pa pala, bahay-bahayan, nuon kunwari ako tatay,per0 ngay0n 220ng tatay na,
.
Isa s nagustuhan k0 lar0 ay ang patinter0 kapag maliwanag ang buwan,, saka h0len cgur0 ns 1gal0n naging h0len k0 nun, tumbang pres0, seat0, ung isang maliit at mahaba n stick,. Sipá, at dhil ns prbincya, nangunguha kmi ng gagamba para pglabanin, masaya maging bata nu0n mga simpleng laruan at lar0 0k na, di 2lad ngy0n, mkita m0 mga bata c0mputer hawak,at ung iba mga bta hnd n mgawa mkapglar0,dhl napipilitan mgtrbh0,o kya mkita m0 ns kalye namamalim0s…
Isa s nagustuhan k0 lar0 ay ang patinter0 kapag maliwanag ang buwan,, saka h0len cgur0 ns 1gal0n naging h0len k0 nun, tumbang pres0, seat0, ung isang maliit at mahaba n stick,. Sipá, at dhil ns prbincya, nangunguha kmi ng gagamba para pglabanin, masaya maging bata nu0n mga simpleng laruan at lar0 0k na, di 2lad ngy0n, mkita m0 mga bata c0mputer hawak,at ung iba mga bta hnd n mgawa mkapglar0,dhl napipilitan mgtrbh0,o kya mkita m0 ns kalye namamalim0s…
nung bata pa ako, sa sobrang hirap ng buhay namin hindi ako kaya ibili ng nanay ko ng manika kahit maliit lang… ako lang ang gumagawa ng sarili kong manika. gawa sa lumang damit ng nanay ko tatabasin ko tatahiin at lagyan ng bulak sa loob tapos drawing ko lang ng mata ilong at bibig, yun ang manika ko. hanggang sa lumaki na ako, at kalungkalung ko lagi yun at katabi ko pa sa pagtulog ko. sobrang mahal ko ang manikang yun!
taguan ,tapos tinutulugan nami yung taya…hanggang sa umuwi yung pobre hehehe
mga bata nung 90′s : ),sarap mging bta nung panah0n ntin,pinkfv0rite k0 is t0uching ball,lageh nmin 2 nila2r0 b4 start ng klse nung elem days..ngaun pur0 high tech na,.per0 ndi m22mbsan ng kht an0ng techie n bgay ang ksiyahang ating nrnsn n00n..gud 0ld days.. ~.^
sikyo, tago-taguan, touch body out(ung babatuhin ka ng bola
) tom soyer(tama b spelling?haha) luksong baka.. at kng ano2 pa… d ako mahilig sa larong pambabae ,hehehe.. sarap maging bata! sayang at ung mga bata ngayon puro hightech na ang laruan,
ha5x..
funny msgs
Ako habng naglalaro ng teks eh nkhubad ak o pangitaas lng ha hehe kht dn babae ako like ko mglaro ng gya sa mga lalake..d nmn me tomboy pro muntik na.syang haha kakamis tlga mging bata
Ako ay lageng chiness garter jan ako magaling pati patentero,sipa,at jakstone,pero kahit babae ako nung bata ako eh wala akong hilig sa manika ayaw ko lalo nung mga nagsasalita at gumagalaw hehehe.basta gusto ko mga lalaki kalaro ko minsan …hanggang magsimula ako sa elementary nahilig ako sa sports,and lage ako running ang nakakahiligan ko…masarap ang mageng bata talaga lahat ginagawa.hay sarap balikan ang mga nakaraan masaya man o malungkot lalo na nung bata ka pa…
Ako Hindi ko nasubukan mag laro ng mga laruan na di remote or basta nabibili sa mall kasi walang pera ang mga magulang ko, kulang Pa sa pang araw araw na pangangailangan namin,,